13 مارس 2025- بر اساس مرور اخیراً منتشر شده در مجله اروپایی جراحی ارتوپدی و تروماتولوژی، ارتباط قابل توجهی بین دیابت نوع 2 (T2D) و استئوآرتریت (OA) وجود دارد.

محققان با تجزیه و تحلیل داده‌های چند بررسی سیستماتیک و متاآنالیز شامل بیش از 26000 بیمارمبتلا به استئوآرتریت دریافتند که خطر ابتلا به استئوآرتریت در افراد مبتلا بهT2D در مقایسه با افراد غیر دیابتی 43 درصد بیشتر است(OR=1.43). این ارتباط حتی پس از تعدیل نتایج برای عواملی مانند سن، جنس و چاقی ثابت باقی ماند که نشان می ‌دهد دیابت نوع 2ممکن است به طور مستقل در ایجاد OA نقش داشته باشد.

این مطالعه مکانیسم‌های بالقوه ی پشت این ارتباط را برجسته نمود، از جمله هایپرگلایسمی مزمن که منجر به تجمع محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته (AGEs) می ‌شود، که تخریب غضروف ها و آسیب به مفاصل را تسریع می‌ کند. التهاب سیستمیک، مقاومت به انسولین و تغییر متابولیسم لیپید دردیابت نوع 2 ممکن است آسیب مفصل را بیشتر کند. علاوه بر این، چاقی و عوامل بیومکانیکی مانند الگوهای راه رفتن تغییر یافته، فشار بیشتری را بر مفاصل تحمل کننده وزن مانند زانوها و باسن وارد می کند.

چاقی یک عامل خطر ثابت برای T2D و OA است و نقش آن به عنوان یک عامل مخدوش کننده در رابطه ی بین این دو وضعیت قابل توجه است. در حالی که ارتباط بین T2D و OA پس از تنظیم برای شاخص توده ی بدنی ادامه داشت، قدرت این ارتباط تا حدودی کاهش یافت، که نشان می ‌دهد چاقی نقش مهمی ایفا می ‌کند اما این ارتباط را کاملاً توضیح نمی‌ دهد. دکتر راجو وایشیا و همکارانش از بخش ارتوپدی بیمارستان های آپولو ایندراپراستا در دهلی نو، با درک نیاز به بررسی بیشتر این رابطه، یک بررسی چتری از بررسی های سیستماتیک و متاآنالیزها را برای کشف رابطه دو طرفه بالقوه بین دیابت نوع 2 و آرتروز انجام دادند.

یافته های کلیدی این مطالعه به شرح زیر است:

•  چهار مرور سیستماتیک، از جمله سه متاآنالیز، تجزیه و تحلیل شد.

•  داده های 26209 بیمار استئوآرتریت شامل 3530 مبتلا به دیابت نوع 2 و 22679 بیمار بدون دیابت در نظر گرفته شد.

•  خطر ابتلا به استئوآرتریت در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 به طور قابل توجهی بالاتر بود(OR=1.43).

•  این ارتباط حتی پس از تعدیل برای سن، جنس، و چاقی قابل توجه بود(OR  تعدیل شده ادغام شده = 1.22).

دکتر Vaishya و همکارانش پیامدهای بالینی مهم یافته‌ های خود را برجسته کرده و از پزشکان خواستند که به طور فعال بیماران دیابتی را از نظر استئوآرتریت غربالگری کنند، به‌ ویژه آنهایی که درد مفاصل یا مشکلات حرکتی دارند. تشخیص زودهنگام و مداخله به موقع می تواند به کند کردن پیشرفت بیماری و بهبود نتایج بیمار کمک کند. مدیریت موثر از طریق کنترل وزن، تنظیم قند خون و کاهش التهاب ممکن است برای هر دو شرایط مفید باشد.

نویسندگان خاطرنشان کردند: "با افزایش شیوعT2D و OA، به ویژه در کشورهای با درآمد کم و متوسط، استراتژی های پیشگیرانه ضروری است. کمپین های آگاهی رسانی و رویکردهای مراقبت های بهداشتی یکپارچه با تمرکز بر سلامت متابولیک و سلامت اسکلتی عضلانی می تواند به کاهش بار این بیماری ها کمک کند."

آنها همچنین بر نیاز به تحقیق برای روشن کردن مسیرهای علّی مرتبط با T2D و OA تأکید کرده و افزودند: "مطالعات طولی با کیفیت بالا برای کنترل عوامل مخدوش کننده، به ویژه چاقی، ضروری است. تحقیقات آینده همچنین باید درمان های هدفمند مانند درمان های ضد التهابی یا تعدیل کنندهAGE را برای کاهش خطرOA در بیماران دیابتی بررسی کند."

در پایان، محققان بر اهمیت رویکرد چند رشته ‌ای تأکید کرده و گفتند: "تشخیص زودهنگام و مراقبت یکپارچه برای بهبود کیفیت زندگی افرادی که تحت تاثیر این شرایط مزمن قرار دارند، کلیدی است."

منبع:

https://medicaldialogues.in/orthopaedics/news/indian-study-finds-43-percent-higher-osteoarthritis-risk-in-patients-with-type-2-diabetes-144860